ಯಾವುದೋ ಕಿಟಕಿ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತು ಹೊರಗೆ ಬೀಳುವ ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಯಾವುದೋ ಊರಿಗೆ ಮನಸಿನಲ್ಲೇ ಪಯಣ ಬೆಳೆಸುವುದು ಇದೆಯಲ್ಲ... ಅದು ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರ ರೇಷ್ಮೆಯಂಥ ಅನುಭವ. ಆದರೆ, ಯಾವುದೇ ವಿಮಾನದ ಟಿಕೆಟ್ ಇಲ್ಲದೇ, ವೀಸಾದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ, ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟಿಗೆ ಸೀಲು ಬೀಳುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ಕಡಲಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಗಲ್ಲಿ-ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಡಿಸಿ ಬರುವ ಜಾದೂ ಒಂದಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಅಟ್ಲಾಸ್ ಪುಸ್ತಕ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲಿನ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳುಗಳ ಕೆಳಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮ್ಯಾಪ್!

Untitled design (79)

ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಅಟ್ಲಾಸ್ ಪುಟಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮಗುಚುತ್ತಾ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಹವ್ಯಾಸವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆಯುವುದರೊಳಗೆ ಕಳೆದುಹೋಗುವ, ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಧ್ಯಾನ. ನಕ್ಷೆ (Map) ಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಓದುವುದು (Reading maps) ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಮಾನವ ನಾಗರೀಕತೆಯ ಮಹಾ ಪ್ರವಾಸ. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಚಹಾ ಕಪ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು, ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಹಳೆಯ ಅಟ್ಲಾಸ್ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತರೆ ಸಾಕು; ಮನೆ ಜಗುಲಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಸಾಗರದ ಮಂಜಿನ ಗಡ್ಡೆಯವರೆಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಹಾದಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಪುಟಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆರಳು ಆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ದೇಶಗಳು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಕಥೆಗಳ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೋ ಶಾಂತ ಮಹಾಸಾಗರದ ನಡುಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚುಕ್ಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದ್ವೀಪದ ಹೆಸರನ್ನು ನಾವು ಎಂದೂ ಕೇಳಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಚುಕ್ಕಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳು ಇಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನಗಳು, ಪ್ರೀತಿಗಳು, ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆ ಪುಟ್ಟ ದ್ವೀಪದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಈಗ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಗಾಳಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಅಲ್ಲಿನ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯೊಂದರ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಯಾರೋ ವೃದ್ಧೆ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಟೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಯಾವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬಹುದು? ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಜೂ಼ಮ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಭೂತಕನ್ನಡಿಯಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿರುವ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಹೆಸರು ಹೇಳಲಾಗದ ನದಿಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ದೇಶಗಳ ರಾಜಧಾನಿಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವಿನ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲೋ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಯುದ್ಧ, ವ್ಯಾಪಾರ, ರಾಜರ ಹಠ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಯ ರಹಸ್ಯ ಇತಿಹಾಸ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ನಕ್ಷೆ ಓದುವುದೆಂದರೆ ಆ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಷ್ಮೆ ನೂಲನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು!

Untitled design (80)

ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ನಮ್ಮ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ಅಟ್ಲಾಸ್ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮಗುಚುತ್ತಾ, ಭೂತಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಊರುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನಮಗೆ, ಇಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೇ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ಸ್ ತೆರೆದು ಕುಳಿತರೆ ಸಮಯ ಹೇಗೆ ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಬರೀ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಲ್ಲ, ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮಾಯಾಲೋಕ. ಸಂಜೆ ವೇಳೆ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅಗಲಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣುಕೋರೈಸುವ ದೃಶ್ಯ ವೈಭವ ಕಣ್ಣುಮುಂದೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಮೆಜಾ಼ನ್ ಮಳೆಕಾಡುಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆರಳು ಆಡಿಸಿದಾಗ, ದಟ್ಟವಾದ ಹಸಿರು ಪಟ್ಟಿಯ ನಡುವೆ ಹಾವಿನಂತೆ ಬಳುಕಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಯ ನೀಲಿ ರೇಖೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. 'ಈ ಹಸಿರು ಹೊದಿಕೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾವ ಅಪರೂಪದ ಜೀವಜಂತುಗಳು ಇರಬಹುದು?' ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಬೆರಳನ್ನು ತುಸು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿದರೆ, ಸಹಾರಾ ಮರುಭೂಮಿಯ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಮರಳಿನ ಅಲೆಗಳು, ಗಾಳಿಗೆ ಆಕಾರ ಬದಲಿಸುವ ದಿಬ್ಬಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಹಿಮಾಲಯದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದರೆ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಿರೀಟ ತೊಟ್ಟಂತೆ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಹಿಮದ ಶಿಖರಗಳು ತ್ರೀಡಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ನಿಜವಾದ ಜಾದೂ ಇರುವುದು ಅದರ 'ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್' ಮತ್ತು 'ತ್ರೀಡಿ' ನೋಟಗಳಲ್ಲಿ. ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಲಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ, ವಿಮಾನದ ಟಿಕೆಟ್ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗದ ಜಗತ್ತಿನ ಕಡಲಂಚಿನ ಮೂಲೆಗಳನ್ನು, ಧ್ರುವ ಪ್ರದೇಶದ ಮಂಜಿನ ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ನೇರವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಪ್ರಕೃತಿಯು ತಾನೇ ಬರೆದ ಈ ವರ್ಣಚಿತ್ರವನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ನೋಡುವ ಅನುಭವವು ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ಸ್ ನೀಡುವ ಈ ಅನುಭವ ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನಾಶೀಲ ಪಯಣ. ಕಾಗದದ ನಕ್ಷೆಯು ನಮಗೆ ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಗಡಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನಿನ ಈ ಮಾಯಾಲೋಕವು ಆ ಜಾಗದ ಜೀವಂತಿಕೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಪರಿಚಿತ ಕಡಲತೀರಗಳು, ಕಾಡಿನ ಗೂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಮಂಜಿನ ಶಿಖರಗಳ ನಡುವೆ ಬೆರಳುಗಳ ಮೂಲಕ ಅಲೆಯುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಪಿಪಾಸುಗೆ, ಪಯಣಪ್ರೇಮಿಗೆ ನೀಡುವ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಗಡಿಗಳೇ ಇಲ್ಲ.

Untitled design (81)

ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ಸ್‌ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಕ್ಷೆಯಿಂದ 'ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ವ್ಯೂ' ಎಂಬ ಜಾದೂ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದ ತಕ್ಷಣ, ನಾವು ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಕಥೆಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತೇವೆ. ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ನೋಡುವುದು ಭೂಮಿಯ ಆಕಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ವ್ಯೂ ಆನ್ ಮಾಡುವುದು ಆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ 'ಬದುಕನ್ನು' ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ಮಯ. ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ಆ ಸಣ್ಣ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಮನುಷ್ಯನ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕ್ಷಣ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಇಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನ ರಸ್ತೆಗೆ ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ವ್ಯೂ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಇಳಿದಾಗ, ಬೃಹತ್ ಐಫೆಲ್ ಟವರ್ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರು ಆಸಮಾನದತ್ತ ಚಾಚಿ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೋನವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ, ಆ ಬೃಹತ್ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗೋಪುರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಸ್ವತಃ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆಂಬ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಭವ್ಯತೆಯ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿಗಿಂತಲೂ ಸಣ್ಣದು ಎನಿಸುವ ಆ ಕ್ಷಣ, ಮನುಷ್ಯನ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಗೆ ಹೊಸ ಜೀವ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೆರಳನ್ನು ತುಸು ಜಾರಿಸಿ ಲಂಡನ್‌ನ ಬೀದಿಗೆ ಜಿಗಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಚಳಿ ಮತ್ತು ಲಘು ಮಳೆಯ ವಾತಾವರಣ! ನೆನೆದ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಛತ್ರಿ ಹಿಡಿದು ಗಡಿಬಿಡಿಯಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಗುವ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕವರ್ ಅಥವಾ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನಿದ್ದಿರಬಹುದು? ಆತ ಆತುರದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆಯೇ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಹಿಂದೆಯೂ ನೂರಾರು ಕಥೆಗಳು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ - ಪ್ರಪಂಚದ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಆತನ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು! ಮ್ಯಾಪ್ ನೋಡುತ್ತಾ, ಮನೆಯ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ, ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ಅಲೆಯುವುದು ಇದೆಯಲ್ಲ... ಅದು ಬದುಕಿನ ಸುಂದರ ಪಯಣ. ಕಣ್ಣುಮುಂದೆ ಜಗತ್ತು ಅಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿ, ಅಷ್ಟೇ ಮೌನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೋ ದೂರದ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು, ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಅಥವಾ ಲಂಡನ್‌ನ ಬೀದಿಗಳನ್ನು ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವುದು ಎಷ್ಟು ರೋಚಕವೋ, ನಾವೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ, ದಿನವೂ ಉಸಿರಾಡುವ ನಮ್ಮದೇ ಊರಿನ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹರವಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ಮಯ. ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾವು ದಿನವೂ ಓಡಾಡಿದ ರಸ್ತೆಗಳು, ಚಹಾದ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಹರಟಿದ ಜಾಗಗಳು, ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು - ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ತೀರಾ ಪರಿಚಿತ ಎಂದುಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಅದೇ ಊರನ್ನು ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೇಲಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲದ ಮತ್ತೊಂದು ರಹಸ್ಯ ಊರು ಮೆಲ್ಲನೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದ ಮೂರನೇ ಬೀದಿಯಿಂದ ಪಕ್ಕದ ಬಡಾವಣೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಸಣ್ಣ ಗಲ್ಲಿಯೊಂದನ್ನು ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಾಗ, 'ಅಯ್ಯೋ! ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಈ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ನಾನೇಕೆ ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ?' ಎಂಬ ಮುಗ್ಧ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಅಥವಾ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿನ ಆ ಸಣ್ಣ ಗೆರೆ ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸದ ಹೊಸ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬತ್ತಿಹೋದ, ಇಂದು ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಡುವೆ ಅಡಗಿಹೋದ ಕೆರೆಯ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಆಕಾರ, ಒಣಗಿ ಹೋದ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಹಸಿರು ಚುಕ್ಕಿ, ನಗರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದ ಹಳೆಯ ಕಾಲುದಾರಿಗಳು...ಇವೆಲ್ಲವೂ ಉಪಗ್ರಹ ಚಿತ್ರದ ನೆಗೆಟಿವ್‌ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಮೌನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ವಂತ ಊರನ್ನೇ ಹೊಸ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಈ ನಕ್ಷೆಯ ಪಯಣ, ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಾಕ್ಷಿಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಕೊಂಚ ಆಳವಾಗಿ ಓದಲು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗ ನಮಗೆ ಕೇವಲ ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡಗಳು, ನದಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಡಚಿನಲ್ಲೂ ಮಾನವ ನಾಗರೀಕತೆಯ ಅಹಂಕಾರ, ಅಧಿಕಾರದ ದಾಹ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದ ಸಣ್ಣತನಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಈ ಸುಂದರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲೂ ದೇಶಗಳ ಗಡಿಯನ್ನು ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಸಾಗರದ ನೀರಿಗೆ, ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗೆ, ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಹರಿಯುವ ನದಿಗೆ ಯಾವ ಗಡಿರೇಖೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಸಾಲು ಸಾಲು ಅಹಂಕಾರಗಳಿಗೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಒಡೆತನ ಸಾಧಿಸಲು ನಕ್ಷೆಯ ಮೇಲೆ ಕೃತಕ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ.

ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರೋ, ಫ್ರೆಂಚರೋ, ಡಚ್ಚರೋ ತಮ್ಮ ಲಂಡನ್ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾರಿಸ್‌ನ ಎಸಿ ರೂಮುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆಫ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಏಷ್ಯಾದ ಭೌಗೋಳಿಕ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡದೆಯೇ, ಸ್ಕೇಲ್ ಇಟ್ಟು ನಕ್ಷೆಯ ಮೇಲೆ ಗೀಚಿದ ಒಣ ರೇಖೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿವೆ. ಒಂದೇ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದಂತಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಅವರು ಕೇವಲ ಒಂದು ನೇರ ರೇಖೆಯ ಮೂಲಕ ಎರಡು ದೇಶಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ನಮೀಬಿಯಾದ 'ಕ್ಯಾಪ್ರಿವಿ ಸ್ಟ್ರಿಪ್'ನಂಥ ಅಸಂಬದ್ಧ ಬಾಲಗಳಾಗಲಿ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಳೆದ ನೇರ ಗಡಿರೇಖೆಗಳಾಗಲಿ - ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಗಳ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅಂದು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಎಳೆದ ಆ ಗೆರೆಗಳು, ಇಂದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮುಗಿಯದ ಯುದ್ಧಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.

ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಕಲ್ಪನಾಶೀಲ ಮನಸಿಗೆ ಈ ಗಡಿರೇಖೆಗಳ ಹಿಂದಿರುವ ಅಸಂಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಕೃತಕತೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬಾನಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಉಪಗ್ರಹದಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಭೂಮಿಯು ಒಂದೇ ಗೂಡಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೇಶದ ಗಡಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಕ್ಷೆಯ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನವು ನಮ್ಮನ್ನು 'ಸಂಕುಚಿತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ'ಯ ಅಂಧಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಹೊರತರುತ್ತದೆ. 'ನನ್ನ ದೇಶ, ನನ್ನ ಗಡಿ' ಎಂಬ ಸಣ್ಣತನವನ್ನು ಕಳೆದು, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಎಂಬ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'ನ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತುತ್ತದೆ. ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಎಂದರೆ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ಸಣ್ಣತನಗಳ ಅರಿವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಕೃತಕ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ಒಂದೇ ಜೀವಂತ ಗ್ರಹವಾಗಿ ನೋಡುವ ಉದಾರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಕ್ಷೆ ಓದುವಿಕೆಯ ನಿಜವಾದ ಸಾರ್ಥಕತೆ.

ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಯಾವುದೋ ದೂರದ ದೇಶವನ್ನು, ಕಡಲತೀರವನ್ನು ಅಥವಾ ಅಮೆಜಾ಼ನ್ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತುವುದಲ್ಲ. ಅದು ಕೊನೆಗೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲ ಮೂಲೆಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾವೇ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಅಂತರ್ಮುಖಿ ಪಯಣ. ನಾವು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಅಟ್ಲಾಸ್ ಪುಸ್ತಕದ ಹಳದಿ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಥಟ್ಟನೆ ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಾಗ ಅಥವಾ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ಇದೆಯಲ್ಲ... ಆಗ ಘಟಿಸುವ ಆ ಸಣ್ಣ ಪವಾಡವೇ ನಕ್ಷೆಯ ನಿಜವಾದ ಮ್ಯಾಜಿಕ್!

ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ನಕ್ಷೆಯಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದರೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಮೂಲೆಯೂ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ಶಾಂತವಾದ ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು, ಸಣ್ಣ ಚಹಾ ಕಪ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಾಗ... ಯಾವ ಕೋಲಾಹಲವೂ ಇಲ್ಲದೇ, ಶಬ್ದವೂ ಇಲ್ಲದೇ, ಬೆರಳುಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟುವುದು, ಹಿಮಾಲಯದ ಹಿಮದ ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು ಇಳಿದು ಬರುವುದು ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ, ಧ್ಯಾನವ್ಯಾಪಿ 'ಒಂಟಿತನ'. ಈ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಜಂಜಾಟಗಳಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರದ್ದೋ ಅನುಮತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ರೇಖೆಯೊಂದನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ, 'ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಾನೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಬೇಕು' ಎಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ಷಣವೇ ಬದುಕಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಬಿಡುಗಡೆ.

ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮನಸು ಎಂದಿಗೂ ಕಿರಿದಾದ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಟ್ಲಾಸ್ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ದೇಶಗಳ ಗಡಿಗಳು, ಧರ್ಮದ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು ಎಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಎನಿಸುತ್ತವೆ. ಗಾಳಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಗಡಿ, ಹರಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ರಾಜಕೀಯ, ಮಳೆ ಹನಿಯುವ ಮುಗಿಲಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಶದ ಅಹಂಕಾರ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಕ್ಷೆಯ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಂತೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತನೂ ತನ್ನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸನ್ನು ಆರ್ದ್ರಗೊಳಿಸುವ, ವಿನಮ್ರಗೊಳಿಸುವ ಮಹಾ ಕರುಣೆ.

ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕಾವ್ಯಗುಣ, ಕವಿತ್ವ, ಮನುಷ್ಯಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದು. ಅಟ್ಲಾಸ್ ಅನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಮೇಲೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ನಕ್ಷೆ ಬೆಳಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಎದುರಿನ ಬೀದಿಯ ದೀಪವೂ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ದ್ವೀಪದಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆರಳುಗಳ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸವರಿ ನೋಡುವ ಈ ನಿಶ್ಶಬ್ದ, ಮೌನ ಪಯಣವೇ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಿಗಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ, ಅಲೌಕಿಕ ಅನುಭವ.

ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ನಾನು ಕಳೆದು ಹೋಗುವ map reading ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದೆ. ಏನೋ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಿ ಇಡೀ ಊರು, ಖಂಡಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಬಂದಿದ್ದಿದೆ. A map does not just show where you are; it shows you where you could be (ನಕ್ಷೆಯು ನೀವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ) ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ದೇಶ ತಿರುಗುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೆರಳಿಸಿದ್ದು ಈ ನಕಾಶೆಗಳೇ. ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹಸಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಮ್ಮಿ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲು ನಕ್ಷೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೇ ಕವಿಯೊಬ್ಬ I have always found maps fascinating. To me, they are the most poetic of all human creations ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು.

ನನಗೆ ನಕ್ಷೆ ಓದುವುದೆಂದರೆ ಇಷ್ಟ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ, ಐದು ಪೈಸೆಯೂ ಖರ್ಚಿಲ್ಲದೇ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಬರಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ಜಾಗ ಅಂದರೆ ಅದು ನಕ್ಷೆ! ನಕ್ಷೆಯು ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಾವ್ಯ. ಅದರ ಗೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣಗಳು ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯ ಪ್ರಾಸಗಳಿದ್ದಂತೆ. ನಾನು ನಕ್ಷೆಗಳ ಪ್ರೇಮಿ. ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬೃಹತ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಅಳಿದುಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ; ನಾನ್ಯಾವತ್ತೂ ಭೇಟಿಯಾಗದ ಜನರ ಬದುಕನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಂತೆ ನಕಾಶೆಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟವನೊಬ್ಬ ಹೇಳಿದ್ದು - To read a map is to travel in silence; your feet stay in the room, but your soul runs across the oceans. ಒಂದೇ ಒಂದು ಪುಟವನ್ನೂ ತಿರುಗಿಸದೆ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದು ಓದಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗಬಹುದಾದ ಏಕೈಕ ಪುಸ್ತಕವೆಂದರೆ ಅದು ನಕಾಶೆ. ಖ್ಯಾತ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ರಾಬರ್ಟ್ ಸ್ಟಿವನ್ಸನ್ I read maps like other people read novels ಇಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದು.

ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಓದುವುದೆಂದರೆ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆಯುವುದರೊಳಗೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಊರಿನ ರಸ್ತೆಗೆ ಇಳಿದು ಬರುವ ಪವಾಡ. ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು ಕೋಣೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಟ್ಲಾಸ್ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮಗುಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅಥವಾ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನಿನ ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಟ್ಟಸವಾಗುವ ಪರಿ. ಯಾವುದೋ ಕಡಲ ದಂಡೆಯ ಮೇಲಿನ ಸಣ್ಣ ದ್ವೀಪ, ಹೆಸರು ಕೇಳಿರದ ಗಲ್ಲಿ, ಬತ್ತಿಹೋದ ಕೆರೆಯ ನೆರಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಗೆ ಹೊಸ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ರೇಖೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾ, 'ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಾನೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಬೇಕು' ಎಂದು ಮೌನವಾಗಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಕ್ಷಣ ಇದೆಯಲ್ಲ... ಅದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಬರುವ ಅನಂತ ಪಯಣ.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಕಾಶೆಯಂಥ ಸಂಗಾತಿ ಇದ್ದರೆ, ನೀವು ಸದಾ ಪ್ರವಾಸಿಯೇ!