ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆ ತರಲು ಹೊರಟ ಉತ್ತಂಕನ ಪಯಣ

ಉತ್ತಂಕನು ಎಂಬಾತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ನಂತರ, ಉತ್ತಂಕನು ತನ್ನ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಗುರುಕುಲವನ್ನು ಬಿಡುವ ಮೊದಲು, ಗುರುವಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡನು. ತಾನು ಏನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಗುರುವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಉತ್ತಂಕನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದ ಗುರುಗಳು ಸ್ವತಃ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಂಕ ಬಹಳ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ, ʼಹೋಗಿ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ ಕೇಳು. ಅವಳು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೊಡುʼ ಎಂದರು. ಗುರುವಿನ ಪತ್ನಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು: ಪೌಷ್ಯರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಧರಿಸುವ ಅಪರೂಪದ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕರ್ಣಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವಂತೆ ಅವರು ಉತ್ತಂಕನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಉತ್ತಂಕನು ಈ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ರಾಣಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅವನು ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದನು. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯಾಣ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಂಕನ ಪ್ರಯಾಣವೂ ಹಾಗೇ ಆಯಿತು.

ಮೊಗೆದಷ್ಟೂ ಪುರಾಣ.. ಬಗೆದಷ್ಟೂ ಇತಿಹಾಸ

ಉತ್ತಂಕನು ಪೌಷ್ಯನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಂಕನಿಗೆ ಎತ್ತರವಾದ ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಪುರುಷನೊಬ್ಬನು ಸಿಕ್ಕಿದನು. “ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಎತ್ತಿನ ಸಗಣಿ-ಗಂಜಲ ಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಣಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗು"-ಎಂದು ವೃಷಭಾರೋಹಿಯು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಸಗಣಿಯನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಉತ್ತಂಕನು ಇಚ್ಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅನಿಚ್ಛೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೂ ವೃಷಭಾರೋಹಿಯು ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪುನಃ ಹೇಳಿದನು: “ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನ ಗುರುಗಳೂ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನಿತ್ತು ಇದೇ ಎತ್ತಿನ ಸಗಣಿ-ಗಂಜಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಶನಮಾಡಿದ್ದರು. ನೀನೂ ಕೂಡ ಅದರಂತೆಯೇ ಮಾಡು. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವುಂಟಾಗುವುದು."

ಗುರುಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ವೃಷಭಾರೋಹಿಯು ತಿಳಿಸಿದೊಡನೆಯೇ ಉತ್ತಂಕನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚರ್ಚಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯುಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮಾತಿನಂತೆ ಸಗಣಿ-ಗಂಜಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಶನಮಾಡಿ ಅವಸರದಿಂದ ನಿಂತುಕೊಂಡೇ ಶುದ್ದಾಚಮನಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಪೌಷ್ಯನ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಪೌಷ್ಯನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದ.

ಅರಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಉತ್ತಂಕನು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ, ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಇದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕರ್ಣಕುಂಡಲ ಕೇಳಬಹುದು ಎಂದೂ ಹೇಳಿದ. ಆದರೆ, ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಂಕನಿಗೆ ರಾಣಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ರಾಜ, ಉತ್ತಂಕನಿಗೆ ಅಪವಿತ್ರರಾಗಿದ್ದರೆ ರಾಣಿಯ ದರ್ಶನವಾಗದು ಎಂದ. ಆಗ ಉತ್ತಂಕನಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ನಿಂತು ಆಚಮನ ಮಾಡಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಪರಿಶುದ್ಧನಾದ. ಆಗ ರಾಣಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹಾಗೇ, ಏನೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಅದರ ಅರಿವು ಆಗುವುದು ಪರಿಣಾಮ ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ!

ರಾಣಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಅವನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ರಾಣಿಯು, ಅವನಿಗೆ ಕರ್ಣಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿದಳು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಕುಂಡಲಗಳು ಬಹಳ ಅಮೂಲ್ಯವಾದವು ಮತ್ತು ಸರ್ಪಗಳ ಶಕ್ತಿಯುತ ರಾಜನಾದ ತಕ್ಷಕನು ಇವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದಳು. ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಾಗ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದಳು.

ಉತ್ತಂಕನು ಕುಂಡಲಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮರುಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನಿಂತಾಗ ಸರ್ಪರಾಜ ತಕ್ಷಕನು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಕದ್ದನು. ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಸರ್ಪಗಳ ಪಾತಾಳ ಲೋಕವಾದ ನಾಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಮಾಯವಾದನು. ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಉತ್ತಂಕನು ತೀವ್ರ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ಛಲಬಿಡದ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಉತ್ತಂಕನು ದೈವಿಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ಕೋರಿದನು. ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾದ ಇಂದ್ರನು ಸ್ಪಂದಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ಅವನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಿಸಿದನು. ದೈವಿಕ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಂಕನು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸರ್ಪಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಧೈರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಬೆಂಬಲದ ಮೂಲಕ ಅವನು ಕೊನೆಗೂ ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದನು. ಈ ವೇಳೆ ಅವನು ಕಾಲಚಕ್ರದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅರಿತನು.

ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಉತ್ತಂಕನು ತನ್ನ ಗುರುವಿನ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಗುರುವಿನ ಪತ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಗುರುಗಳು ಕೂಡ ಉತ್ತಂಕನ ಅಚಲ ಸಮರ್ಪಣಾ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಹರಸಿದರು. ಸಣ್ಣ ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮೌಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಉತ್ತಂಕ ಬಿಡದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವಸ್ತುವಿನ ಜತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ. ಬದಕನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದ ಉತ್ತಂಕ!