ಬ್ರೂಷ್ : ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಸಂಗಮ

ನಾನು ಬೆಲ್ಜಿಯಂಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಬ್ರೂಷ್ (ಈ ನಗರವನ್ನು ಬ್ರೂಗ್ಸ್ - Bruges ಅಂತಾನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ) ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗದೇ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ಮೂರು ಸಲ ಹೋಗಿರುವ ಈ ನಗರಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಕರೆದರೂ ಒಲ್ಲೆ ಎನ್ನಲಾರೆ.

ಹೌದು, ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರೂಷ್‌ಗೆ ಅಗ್ರಪಂಕ್ತಿ. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಬ್ರಗ್ಗಿ' (Brugge) ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಪಾಲಿನ ಸ್ವರ್ಗ. ಯುನೆಸ್ಕೋ ವಿಶ್ವ ಪರಂಪರೆಯ ತಾಣವಾಗಿರುವ ಈ ನಗರವು ತನ್ನ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ, ಕಾಲುವೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಕೊಲೆಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಯುಪಿಐ ಕ್ರಾಂತಿಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ 'ಡಿಜಿಟಲ್ ದೇವೋ ಭವ' ಎಂದು ಹೇಳೋದು ಯಾವಾಗ?

ಬ್ರೂಷ್ ನಗರದ ಇತಿಹಾಸವು ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಇದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕೋಟೆಯಂಥ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಹನ್ನೆರಡರಿಂದ ಹದಿನೈದನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರೂಷ್ ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರಮುಖ ವಾಣಿಜ್ಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಲುವೆಗಳು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಬಟ್ಟೆ, ಉಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ ಇಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಹದಿನಾರನೆಯ ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಇಲ್ಲಿನ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಹಡಗುಗಳ ಸಂಚಾರ ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ಇದು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದರೂ, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರದಾನವಾಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ, ನಗರವು ಆಧುನೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ನಂತರ ಇದು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಾಗಿ ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆಯಿತು.

ನಗರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ 'ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್'ನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ‘ಬೆಲ್ಫ್ರಿ ಆಫ್ ಬ್ರೂಷ್’ ಗೋಪುರವು ಬ್ರೂಷ್ ಹೆಗ್ಗುರುತು. ಸುಮಾರು ಎಂಬತ್ತು ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರವಿರುವ ಈ ಗೋಪುರವನ್ನು ಹತ್ತಲು ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿವೆ. ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಇಡೀ ನಗರದ ವಿಹಂಗಮ ನೋಟ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತೇಳು ಘಂಟೆಗಳಿದ್ದು, ಇವುಗಳ ನಾದ ಇಡೀ ನಗರವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಬ್ರೂಷ್‌ನ್ನು ವೆನಿಸ್‌ಗೆ ಹೋಲಿಸಲು ಇಲ್ಲಿನ ಸುಂದರ ಕಾಲುವೆಗಳೇ ಕಾರಣ. ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಡುವೆ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬೋಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವುದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವ. ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾವುದೋ ಕಥಾಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.

ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಕಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ, ಕಾಲದ ಚಕ್ರ ಹಠಾತ್ತನೆ ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಗರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇತಿಹಾಸವು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೈಮುರಿದು ಎದ್ದು ಕುಳಿತಿರುವ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಕಲಾಕೃತಿ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಾಕೊಲೆಟ್‌ನ ಸಿಹಿಯ ಜತೆಗೆ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದ ನಿಗೂಢ ಮೌನವೂ ಬೆರೆತಿದೆ.

ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೋ ಕಥೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೇಲೆ ತೂಗಾಡುವ ಹೂವಿನ ಕುಂಡಗಳು, ಹಳೆಯ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಸಿರು ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿದಂತೆ ಹರಡಿರುವ ಪಾಚಿ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರವಾಸಿಗನಿಗೆ ಏನೋ ಹೊಸದನ್ನು ಹೇಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ನಗರದ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಲುವೆಗಳು ರಕ್ತನಾಳಗಳಂತೆ ಇಡೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿವೆ. ಕಲ್ಲಿನ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುವ ನೀರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ನಗರದ ಗದ್ದಲಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಕರಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುವ ಬೋಟ್‌ಗಳು ಪ್ರೇಮ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳಂತೆ ಒಂದು ದಡದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ದಡಕ್ಕೆ ಮಂದಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅಲ್ಲಿನ ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡಗಳ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದೇ ಒಂದು ಧ್ಯಾನ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಮನೆಯ ಚಾವಣಿಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸುವಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಟ್ಟಡವೂ ಯುನೆಸ್ಕೋ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು, ಈ ನೆಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. 'ಲೇಕ್ ಆಫ್ ಲವ್' ಅಥವಾ ಮಿನ್ನೆವಾಟರ್ ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಅತ್ಯಂತ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ತಾಣ. ಈ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳು ಈಜುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಚೆಂದ. ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಏಕಾಂತ ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಇದೊಂದು ಮಾಯಾಲೋಕ. ನೀರಿನ ಹನಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಸಂಜೆಯ ಬಿಸಿಲು ಸಾಯಂಕಾಲದ ಸೊಬಗಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ಹಂಸಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥೆಯಿದೆ.

1488ರಲ್ಲಿ ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಜನರು ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಒಂದನೇ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಲಿಯನ್ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆ ಎದ್ದಿದ್ದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಲಿಯನ್‌ನ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆಗಾರನಾದ ಪೀಟರ್ ಲಾನ್‌ಹಾಲ್ಸ್ ಎಂಬುವವನ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಮಿಲಿಯನ್ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಾವಿಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಗರದ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿದ. ಪೀಟರ್ ಲಾನ್‌ಹಾಲ್ಸ್‌ನ ಕುಟುಂಬದ ಲಾಂಛನದಲ್ಲಿ 'ಹಂಸ' ಇತ್ತು (ಡಚ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ 'ಲಾನ್‌ಹಾಲ್ಸ್' ಎಂದರೆ 'ಉದ್ದನೆಯ ಕುತ್ತಿಗೆ' ಎಂದರ್ಥ). ಈ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಬ್ರೂಷ್ ನಗರವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳನ್ನು ಸಾಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆತ ಆದೇಶಿಸಿದ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಹಂಸಗಳು ನಗರದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿವೆ. ಇಂದು ಮಿನೆವಾಟರ್ ಕೆರೆಯು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನೆಚ್ಚಿನ ತಾಣವಾಗಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿನ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವುದು ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಕೇತವೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಈ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ನಮ್ಮ ಫೋನ್ ಅಥವಾ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳು ನಮಗೆ ಅಡ್ಡಿಯೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಲೆನ್ಸ್ ಮೂಲಕ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಕಣ್ಣಿನ ರೆಪ್ಪೆಯ ಒಳಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದಾಸ್ತಾನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಲಾಭದಾಯಕ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಹೊಸದೊಂದು ಚಿತ್ರಪಟ ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಲೇಸ್ ಕಸೂತಿ ಮಾಡುವ ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಕೈಬೆರಳುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಈ ನಗರ ಇಂದಿಗೂ ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಮೂಲ ಸೊಗಡನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬ ಗುಟ್ಟು ರಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಯಂತ್ರಗಳ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಕೈಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಬೆಲೆ, ಬ್ರೂಷ್ ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಗೌರವವೇ ಸರಿ. ಸಣ್ಣ ದಾರಗಳಿಂದ ದೊಡ್ಡ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಜೀವನಶೈಲಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಬ್ರೂಷ್ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕವಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ನಗರ. ಈ ನಗರದ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವಾಗ ನಮಗೆ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಅಮಲು ಏರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಅಮಲಾದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಕೆನೆಭರಿತ ಬಿಯರ್ ಮತ್ತು ಮೈಕೆಲ್ ಏಂಜೆಲೋ ಕಲಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಮೌನದ ಅಮಲು. ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಯಾವುದೇ ಹಳೆಯ ಕೆಫೆಯೊಳಗೆ ತೂರಿಕೊಂಡರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಗಾಜಿನ ಲೋಟಗಳಲ್ಲಿ ನೊರೆ ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿರುವ ಬಿಯರ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾನೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಹನಿ. ಇಲ್ಲಿನ 'ಡೆ ಹಾಲ್ವೆ ಮಾನ್' ಎಂಬ ಪುರಾತನ ಭಟ್ಟಿಖಾನೆಯಿಂದ ನಗರದ ಭೂಗರ್ಭದ ಪೈಪ್‌ಲೈನ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಬಿಯರ್ ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಅಂದರೆ ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟ! ರಸ್ತೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಬದಲು ಬಿಯರ್ ಹರಿಯುವ ಈ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಅದ್ಭುತ! ಪ್ರತಿ ಲೋಟದ ಮೇಲಿನ ಆ ಬಿಳಿ ನೊರೆಯ ಪದರವು, ಈ ನಗರದ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ ಒಂದು ಮೃದುವಾದ ಹೊದಿಕೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, 'ಚರ್ಚ್ ಆಫ್ ಅವರ್ ಲೇಡಿ'ಯ ತಣ್ಣನೆಯ ಕಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಗಳ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮೈಕೆಲ್ ಏಂಜೆಲೋ ಕೆತ್ತಿದ 'ಮಡೋನಾ ಅಂಡ್ ಚೈಲ್ಡ್' ಶಿಲ್ಪವು ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಮೌನವನ್ನು ಹೊದ್ದು ಕುಳಿತಿದೆ. ಆ ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ, ಕಲ್ಲಿನೊಳಗೂ ಎಂಥಾ ಮೃದುತ್ವ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ವಿಸ್ಮಯ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಟಲಿಯ ಆಚೆಗಿರುವ ಮೈಕೆಲ್ ಏಂಜೆಲೋ ಅವರ ಈ ಏಕೈಕ ಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಕರುಣೆಯು ಘನೀಕೃತಗೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಬ್ರೂಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಗರದ ಹಳದಿ ದೀಪಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಈ ಬೆಳಕು ಹಳೆಯ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ, ನಗರವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಕಾಲುವೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಆ ಹಳದಿ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಡಗಳ ನೆರಳುಗಳು ಅಮೂರ್ತ ಚಿತ್ರಪಟದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಗದ್ದಲಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ರಸ್ತೆಗಳು, ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಏಕಾಂತದ ಮಧುರ ಹಾಡೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ 'ಫ್ರೈಟ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ'. ಆಲೂಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿದು ತಿನ್ನುವ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಎನಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಬೆಲ್ಜಿಯಂನವರು ಒಂದು ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಅನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ರುಚಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗೌರವ ಎಂಥದ್ದು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ನಗರದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಹಳೆಯ ಲೇಸ್ ಅಂಗಡಿಯೊಳಗೆ ಇಣುಕಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ನೂಲುಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಕಳೆದುಹೋದ ಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೊಲಿಯುತ್ತಿರಬಹುದಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಈ 'ನಿಧಾನಗತಿ'ಯೇ ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಅಸಲಿ ಆಕರ್ಷಣೆ.

ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಲು, ಪ್ರತಿ ಕಾಲುವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಚಾಕೊಲೆಟ್ ತುಣುಕಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಸೆಳೆತವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಪ್ರವಾಸಿಗ ವಾಪಸ್ ಹೋಗುವಾಗ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕೇವಲ ಫೊಟೋಗಳನ್ನು ಒಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ನೆನಪಿನ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಈ ನಗರದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಈ ಸುಂದರ ಕಾಲುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದು ಹಂಸಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಈಜುತ್ತಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳೂ ಬೆರೆತಿದ್ದವು. ಇಲ್ಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿದರೆ ನಮಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುವುದು 'ಬ್ರೂಷ್‌ ಮ್ಯಾಟಿನ್ಸ್' ಎನ್ನುವ ಆ ಭೀಕರ ಮುಂಜಾವಿನ ಕಿರುಚಾಟ.

1302 ರ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ರಾಜನ ಅಧಿಪತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಈ ನಗರದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ—ಬಟ್ಟೆ ನೇಯುವವರು ಮತ್ತು ದಿನಗೂಲಿಗಳು—ಒಂದಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ, ನಗರದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ್ದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬ್ರೂಷ್‌ನ ಜನ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ‘Schild en Vriend’ (ಗುರಾಣಿ ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯ) ಎಂಬ ಫ್ಲೆಮಿಶ್ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಫ್ರೆಂಚರಿಗೆ ಆ ಪದದ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನಾಲಿಗೆ ತಡವರಿಸಿದವರನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಸಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದು ಶುರುವಾದ ಆ ಕಿಡಿ, ಮುಂದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ 'ಬ್ಯಾಟಲ್ ಆಫ್ ದಿ ಗೋಲ್ಡನ್ ಸ್ಪರ್ಸ್' (Battle of the Golden Spurs) ಎಂಬ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅಂದಿನ ಅತಿ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕುದುರೆ ಸವಾರ ಸೈನ್ಯವನ್ನೇ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿಸಿದ್ದರು. ಯುದ್ಧ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಸರದಾರರ ನೂರಾರು ಚಿನ್ನದ ಮಣಿಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು (Spurs) ವಿಜಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಚರ್ಚ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ತೂಗುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ಸೋತದ್ದು ಕೇವಲ ಸೈನ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಅಹಂಕಾರ.

ಇನ್ನು ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಹಾಯುದ್ಧಗಳ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಬ್ರೂಷ್ ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ಪಾರಾಯಿತು. ಜರ್ಮನ್ ಸೈನಿಕರು ಈ ನಗರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಇದರ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋಗಿ, ಇದನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಇಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಯಾವುದೇ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಯುದ್ಧದ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳ ಮೇಲೆ ಇಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಚಾಕೊಲೆಟ್ ಅಂಗಡಿಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತಿವೆ.

ಬ್ರೂಷ್ ನಗರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ನೋಡುವಾಗ ಸಿಗುವ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅದರ ನೆಲದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ರೋಚಕ. ಇಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲು ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವಾಗ ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಲಿಗಟ್ಟಲೆ ಹರಡಿರುವ ಭೂಗತ ಸುರಂಗಗಳ ಜಾಲವೊಂದು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಸುರಂಗಗಳು ಕೇವಲ ಮಣ್ಣಿನ ದಾರಿಗಳಲ್ಲ, ಅವು ನಗರದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಹಳೆಯ ರಹಸ್ಯಗಳ ಕಣಜಗಳು. ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವೈರಿಗಳು ನಗರಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಅಥವಾ ಅರಮನೆಯ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕಾದಾಗ ಈ ಸುರಂಗಗಳೇ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಾಜರು ಅಥವಾ ಶ್ರೀಮಂತರು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಚರ್ಚ್‌ಗಳಿಂದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗಲು ಇವುಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಈ ಕತ್ತಲ ಸುರಂಗಗಳ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಇಂದಿಗೂ ಹಳೆಯ ದೀಪಗಳ ಕಪ್ಪು ಮಸಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ, ಅದು ಕಾಲದ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಬ್ರೂಷ್ ನಮ್ಮದೇ ಬದುಕಿನ ಗದ್ದಲದ ಮಧ್ಯೆ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸುಖಗಳ ಮರುಶೋಧನೆ. ಇದು ಭೂಪಟದ ಮೇಲಿನ ಒಂದು ಚುಕ್ಕೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಮಧುರವಾದ 'ಹ್ಯಾಂಗೋವರ್'. ಇಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಹಾಸಿನ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಾವು ಚೆಲ್ಲಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಮಳೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆದು ಹೋದರೂ, ನಮ್ಮ ಮನಸಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಆ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸದ ಘಮ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಬ್ರೂಷ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ನಗರವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಜೀವಂತ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ. ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಗದ್ದಲದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ, ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಇದು ಹೇಳಿಮಾಡಿಸಿದ ಜಾಗ!

**

ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ನೆನಪಾಗುವುದು ಮೂರು ವಿಷಯಗಳು - ಚಾಕೊಲೆಟ್, ವಾಫಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಯರ್. ಬ್ರೂಷ್ ಈ ಮೂರಕ್ಕೂ ಹೆಸರುವಾಸಿ.

ನಗರದ ಹಾದಿಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಚಾಕೊಲೆಟ್ ಅಂಗಡಿಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹ್ಯಾಂಡ್-ಮೇಡ್ ಚಾಕೊಲೆಟ್‌ಗಳ ರುಚಿ ಅದ್ಭುತ. ಇಲ್ಲಿ 'ಚೋಕೊ-ಸ್ಟೋರಿ' ಎಂಬ ಚಾಕೊಲೆಟ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಕೂಡ ಇದೆ.

* ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಫ್ರೈಸ್ ಮೂಲತಃ ಬೆಲ್ಜಿಯಂನದ್ದು! ಇಲ್ಲಿ 'ಫ್ರೈಟ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ' ಕೂಡ ಇದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಆಲೂಗಡ್ಡೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

* ಬ್ರೂಷ್ ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಲೇಸ್ ವರ್ಕ್‌ಗೆ (ಕಸೂತಿ ಕೆಲಸ) ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಕೈಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಈ ಕಸೂತಿ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಪ್ರವಾಸಿಗರ ನೆಚ್ಚಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಐಟಂ.

* ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀವು 'ಇನ್ ಬ್ರೂಗ್ಸ್' (In Bruges) ಎಂಬ ಹಾಲಿವುಡ್ ಸಿನಿಮಾ ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯ ಸಿನಿಮಾ 'ಪಿ ಕೆ' (PK) ನೋಡಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಸುಂದರ ತಾಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಚಿತ್ರದ ಆರಂಭದ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಷ್ಕಾ ಶರ್ಮಾ ಮತ್ತು ಸುಶಾಂತ್ ಸಿಂಗ್ ರಾಜ್‌ಪೂತ್ ನಡುವಿನ ಪ್ರೇಮಕಥೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ‘ಚಾರ್ ಕದಂ...’ ಹಾಡಿನ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗವನ್ನು ಬ್ರೂಷ್ ‌ನ 'ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್' ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಸೇತುವೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸುಶಾಂತ್ ಸಿಂಗ್ ಈ ನಗರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತವೆ.

* ಹಗಲಿಗಿಂತ ರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರೂಷ್ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಳದಿ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲುವೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಡಗಳು ಮಾಂತ್ರಿಕ ನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.

* ನಗರದ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾರುಗಳ ಸಂಚಾರ ಕಡಿಮೆ. ಜನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೈಕಲ್ ಅಥವಾ ಕುದುರೆ ಗಾಡಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಗರದ ಹಳೆಯ ಸೊಗಡನ್ನು ಉಳಿಸಿದೆ.

* ವಸಂತ ಕಾಲ (Spring) ಅಥವಾ ಕ್ರಿಸ್‌ಮಸ್ ಸಮಯ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಸುಕ್ತ. ಚಳಿಗಾಲದ ಕ್ರಿಸ್‌ಮಸ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಬ್ಬ ನೀಡುತ್ತವೆ.

* ಇಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಗಳು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ (Cobblestones), ಆರಾಮದಾಯಕವಾದ ಶೂಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ.